امام حسین علیه السلام الگوی زندگی (بخش هشتم)
نیایش عاشورائیان
نیایش عاشورائیان
ابعاد شخصیّت امام مجتبی علیه السلام
دامنه شخصیّت بی مانند سبط اکبر پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم امام حسن مجتبی علیه السلام آنقدر وسیع و گسترده است که آثار و نشانه های آن در تمام کتاب های حدیث، تراجم، سیره، تاریخ و مناقب فراوان به چشم می خورد.
تواضع، فروتنی، خداترسی، روابط حسنه، احترام متقابل و کمک به بینوایان از ابعاد برجسته زندگی آن سرور جوانان بهشتی است. آن بزرگوار بازویی علمی، قضایی و نیرویی بسیار کارآمد برای حکومت علوی و شخص امیرمؤمنان علیه السلام بوده اند.
امام از جمله کسانی بودند که از آغاز تا پایان به دفاع از حریم رهبری پرداخته و در جنگ های جمل، صفّین و نهروان فعالانه شرکت جسته، بلکه در بسیج نیروها از کوفه برای مقابله با فتنه طلحه و زبیر، گام های بسیار مثبت و مؤثری برداشته اند.
زندگی پر رنج و محنت امام، پر از این مسائل است که فقط به یک بُعد آن، که جایگاه علمی امام مجتبی علیه السلام باشد، اشاره می کنیم.
طلوع آفتاب
ابرهای رحمت باریدن گرفت، انوار حکمت تابش آغاز کرد، نوزادی آسمانی چشم به جهان گشود، دامان حمیده از تولد کودکی از آل یاسین سبز گشت، آسمان گل آذین و زمین بساط شادی گسترانید و ملائک به تماشای هفتمین ستاره تاب ناک امامت آمده اند، ای شفیع روز جزا، ای کوه حلم و بردباری، ای بهترین خلق خدا و ای محبوب و همراز پدر، خوش آمدی!
شکیبایی و بردباری در روابط اجتماعی
شرط اصلی حضور سازنده و مفید در جامعه، برخورداری فرد از صبر و شکیبایی است.این ویژگی به عالیترین شکل آن در زندگی امام باقر (علیه السلام) مشهود است.
برای نمایاندن این ویژگی ارزشمند در زندگی آن حضرت نقل این حدیث کافی است که:مردی غیر مسلمان (نصرانی) در یکی از روزها با امام باقر (علیه السلام) روبرو شد.آن مرد به دلیلی نامشخص نسبت به آن حضرت، کینه داشت، از این رو دهان به بدگویی گشود و با تغییر اندکی در اسم امام باقر (علیه السلام) گفت:تو بقر (گاو) هستی!
امام بدون این که خشمناک شوند و عکس العمل شدیدی نشان دهند، با آرامش خاصی فرمودند: من باقرم .
امام مهدي عجل الله تعالی فرجه وارث تمامي پيامبران و امامان
امام مهدي علیه السلام به عنوان آخرين وصي پيامبر و دوازدهمين امام و کسي که خداوند ایشان را به عنوان ذخيره خويش و منجي جهان و جهانيان انتخاب نموده، دارنده تمامي علوم و کمالات پيامبران و امامان پيش از خود است. ایشان که عصاره خلقت پروردگار و انسان کامل و يگانه گيتي هستند، بايد هم تجليگاه همه خوبيها باشند. "اَلسَّلامُ عَلى مَهْدِىِّ الْأُمَمِ وَجامِعِ الْكَلِمِ"( زيارت صاحب الامر علیه السلام منقول از ابن طاووس، مفاتيح الجنان) ایشان ميراث دار تمامي شرايع و آيينهاي الهي هستند: " اَلسَّلامُ عَلى وارِثِ الْأَنْبِيآءِ، وَخاتَِمِ الْأَوْصِيآءِ"( همان)